Rond Italië op Celebrity's Solstice

Om zes uur vanochtend zijn wij in Barcelona aangekomen. Vanacht dachten we in de verte, waar wij de Libische kust verwachtten, artillerie vuur te zien. De hele hemel lichtte op, keer op keer. Achteraf denken we dat het toch het vuurwerk op Mallorca was zo rond middernacht. Maar raar blijft het wel je te realiseren dat je in feite rondvaart in alle luxe niet ver van vluchtelingen die hun leven riskeren voor een beter leven.

Na een rij van anderhalf uur voor de taxis, die echt af en aan reden, wachten wij nu in de nieuwe terminal 1 van de luchthaven van Barcelona. Wij vliegen binnen een half uur en Marlous haalt ons op!
Groeten allemaal van Karin en Hans

We zijn weer op weg terug. Een oversteek van twee duizend kilometer. Prachtig weer, een vlakke zee en ongelofelijk veel activiteiten aan boord. Net een spannende watervolleybalwedstrijd tussen de officieren en een team van de gasten aan boord aanschouwd. Daarna een presentatie bijgewoond over de milieumaatregelen hier aan boord. Jazekere, niet alleen maar vakantie wat de klok slaat.
We varen weer even door de straat van Messina om daarna af te buigen en onderlangs de vulkaaneinlandjes Stromboli en Liparite varen en dan pal langs Sardinië naar Barcelona waar we zaterdagochtend om zes uur s 'ochtends zijn.

Tot gauw

Twee halve dagen Venetië. De aankomst over het water om twee uur 's middags vanaf de 'lawn' op het15e dek was indrukwekkend. Een gekrioel van bootjes, watertaxi's, gondolas en vaporetta's, de locale waterbus, voor, naast en achter de Solstice. En aan wal ziet het zwart van de mensen. Wij hebben dat zelf ervaren toen we over het San Marco plein liepen. Wat een mensenmassa, en dat bij vandaag . De straatjes achter dat plein zijn smal en gaan kris kras door de stad. Overal restaurantjes en ateliers met de mooiste Venetiaanse maskers en Muranees glaswerk.
Fantastische stad met stijl en vol levenslust! Hier komen we graag nog eens in alle rust terug!
Weer aan boord was een wijnproeverij georganiseerd terwijl we zachtjes langs het San Marco plein voeren. Een betere locatie kun je je voor een dergelijke proeverij niet voorstellen.
Nu, op naar Kotor in Montenegro. Slechts zo'n 680 km verderop!
Wordt vervolgd!

Leuk hoor dit vestingstadje. Maar met 30° zoeken we snel verfrissing.... Groet uit Montenegro!

Dit keer geen plaatje van het San Marco plein of de Rialto brug. We ontdekten een minuscuul binnenpleintje met een vinoteca met de meest bijzondere wijnen. Geen toerist te zien en gezellig. We hebben de oude stenen even gelaten voor wat ze zijn......
Veel plezier met onze blog!

Vanochtend vroeg werd ik wakker toen wij net met een loods door de Straat van Messina voeren. Het smalste deel tussen het vaste land van Italië en Sicilië is net drie kilometer breed. Inmiddels, het is kwart voor zeven 's avonds zijn we bijna om de hak van Italië heen en varen we op de Ionische Zee. Een kleine duizend kilometer is de reis van Napels naar Dubrovnik.we zijn benieuwd naar deze oude stad in Kroatië.
Vanochtend hebben we een rondleiding door de galleys gehad. Kombuis zou het schip tekort doen. Alles wordt vers klaargemaakt. Het vlees tot entrecôtes gesneden, brood en croisants gebakken en het ijs zelf gedraaid. Blijkt dat hoofdzakelijk Nederlandse verse groenten gebruikt worden.
Op dek aan de zwembaden was het druk, met 25 graden celcius is het er goed toeven, net als op ons eigen balkon. Ik belde William, onze stateroomattendent, en binnen vijf minuten hadden wij een emmer vol ijs voor onze drankjes.
Vanavond Is het formal night. De heren in smoking. De dames in het lang. Diner in de Grand Epernay ding room, wat later vanavond, want we hebben om zes uur nog wat sushi genuttigd op het terras van het Ocean View Café op het achterdek op de 14e verdieping, waar de Malteser vlag wappert in de wind. Wel denken we daarvoor nog mee te doen aan de Bourbon tasting in Michael's Club. Tijd vliegt hier. We komen nauwelijks aan een boek toe!

Vanuit de cruiseterminal naar het centraal station van Napels te voet viel even tegen. Toch een grote stad maar dan zonder de grandeur van Rome. Alles is zo'n beetje opgebroken hier en je merkt duidelijk dat Zuid Italië een stuk minder welvarend is dan de noordelijke delen.

Om 9.41 uur reden we eindelijk weg met de Circumvesuviano naar Pompeii Scavi. Een reis van 40 minten met een stuk of twaalf tussenstops.

Op zich een hoop oude stenen, maar als je nagaat dat het leven abrupt stopte in het welvarende stadje zo'n tweeduizend jaar geleden, begin je wel met andere ogen te kijken.

Het moet allemaal zeer snel gegaan zijn aan de houding van de gevonden lichamen te zien. Een stad met haar inwoners bevroren in de tijd. Alhoewel dat met elcius zo niet aan voelde.

Om 13.00 uur waren we terug in Napels. Een fantastische pizza uit de met hout gestookte oven met heerlijk gekoelde rode wijn als lunch en een glaasje Limoncello van het huis toe. En dat voor €6,50. Tja, zo worden ze ook niet rijk.
Hartelijke groet vanaf onze verandah op de Solstice!

Na lang aarzelen toch gedaan. We waren toe aan een dagje zwembad en zo, maar ja, Rome, dat laat je toch zeker niet lopen. Om 7.30 aan het ontbijt en om 8.30 de laatste twee zitplaatsen in de tren locale naar Roma. Voor 9.00€ anderhalf uur met de trein heen en terug en onbeperkt openbaar vervoer in Rome, daar kunnen we in Nederland nog wat van leren.

Met bus 75 vanaf Termini naar het Colusseum. Zeer indrukwekkend. Want tweeduizend jaar oud! Toen dachten ze beter na over logistiek. Ontworpen om in 5 minuten 70.000 toeschouwers binnen te laten!

Gek, wel. We waren niet de enigen. Meer Russisch dan Italiaans en zeker minder Duits dan verwacht. Zo'n zomermaand verbroedert toch snel, samen hangend over de reling kijkend naar het Forum Romanum.

Wordt vervolgd!

Geen uren in de trein en wild rondrennend door Florence, maar een kwartiertje met de locale trein naar vijf prachtige dorpjes hangend aan de rotsen boven de middelandse zee. Alsof Julius Cesar nog nog langsvoer met zijn Romeins Galeischip.

Dit natuurgebied staat onder bescherming van de Unesco en kent enkele bijzondere wijnen en is ook bekend om de gewilde Italiaanse citroenen, basis voor de locale Limoncello.

Wel een hele klim zo nu en dan. Gelukkig zijn er ook milieuvriendelijke busjes, op aardgas (!) die de drommen toeristen omhoog brengen. Naturlijk gaan wij te voet......